کیک هایش خوشمزه است

چای را در استکان کمر باریک ناصرالدین شاهی سرو می کند

نیمرو و انواع املت دارد در منویش

فقط قلییان به خانوم ها نمی دهد، که کودک فهیم مشکلی با این موضوع ندارد اما سه دختر میز کناری ما از قلیانی که آقای همراهشان سفارش داد، کمال استفاده را بردند

اینترنت وایرلس هم دارد

و از همه مهمتر، بسیار تمیز است

مقداری بالاتر از پارک ساعی، البته آن طرف خیابان؛ قهوه خانه ی کتیبه

رستوران خیلی بزرگی نیست
میشه گفت کوچپک هم هست
در ورودی، دکور و تزپیناتش، همه در ابعادی هستند که مبشه از اونها برای تزئین یه فضایی خیلی بزرگ یا باغ استفاده کرد و همین موضوع یه حالت اشرافی به محیط میده. از لحظه ای که وارد میشی تا لحظه ای که رستوران رو ترک میکنین، حواس پیشخدمت ها بهتون هست و به سرعت، همه چیز رو آماده می کنن.
منوی رستوران شامل انواع سوپ، سالاد، غذاهای اصلی (عمدتا استیک به انواع روش ها) و غذاهای دریایی میشه. علاوه بر نوشیدنی های معمول، انواع آبمیوه هم توی منو به چشم می خوره.
یه مدل پیش غذا،  که لازم نیست سفارش بدید و چزء سرویسه بلافاصله بعد از سفارش غذا روی میزتون ظاهر میشه، یه جور کره همرا باسیر و انواع فلفل دلمه ای به همراه نان تست خشک سبزی دار و یک ظرف هم مغز بادام هم که روی یخ سرو شده!  به من خیلی خیلی چسبید، استیک رو به دلخواه خودتون به شکل نیم پز یا کاملا پخته براتون تهیه می کنن. بیشتز غذاهای اصلی غیر دریایی، انوع استیکه که لذیذ بود.
از نظر قیمت، رستوران پاریس در فهرست رستوران های بسیار لوکس قرار میگیره قیمت سالادها بین ۱۲ تا ۲۱ هزار تومان، غذاهای اصلی  از ۲۵ (بشقاب سبزیجات) تا ۸۵ هزار تومان (کینگ لابستر) و تمامی استیک ها ۳۵ هزار تومان بود.
والا اینکه غذاها چقدر واقعا طبق دستوز آشپزی فرانسوی تهیه شده بود یا اینکه مقدار من درآوردی بود رو ما نفهمیدیم فقط اینکه لذیذ بودن و خیلی خیلی به ما چسبید؛ خصوصا به من و نیلو که مهمون مهتا بودیم!
قبل از اینکه بشقاب ها خیلی دست بخورن، پیشخدمت از شما عکس میگیره البته اگر دلتون بخواد و عکس چاپ شده رو چند دقیقه بعد براتون میاره؛ عکس رو هم مهمون رستوران هستید.
آهان داشت یادم می رفت، سلیقه ی موسیقی رستوران حتی از استیک هم بهتره؛ آهنگ های بسیار زیبا که البته بیشتر انگلیسی و تک و توک فرانسوی هستن.
در ضمن «پاریس» همون رستورانه که کلیپ مجبوب کودک فهیم یعنی «سوسن خانوم» توش اجرا شده!

نظرتون در مورد یه جعبه مقوایی خوشگل که توش یه کاسه یک بار مصرف، دوغ، پیاز، نارنج، یه ظرف دیزی آلومینیومی که محتویاتش دیزی مطابق با سلیقه ی شماست و پلمب شده تا داغِ داغ به دست شما برسه، نون سنگک و تازه یه گوشت کوب و قاشق و چنگال یکبار مصرف هم همراشه و دم در خونه به شما تحویل داده بشه ، چیه!
نظر کودک فهیم که کاملا مثبته! یه نگاهی به منو بندازید، شما هم به همین نتیجه می رسید، تازه بعدش ظرف شستن هم نداره فقط سفره میندازید!

غذاهای اصلی:
دیزی کلاسیک
دیزی تند
دیزی کم چرب (ما این یکی رو امتحلن کردیم و گوشتش یک ذره هم چربی نداشت)
دیزی بزباش
کاله جوش
مخلفات:
ترشی
سبزی خوردن

رستوران Mr.Dizi تو گاندیه (گاندی، نبش کوچه چهارم، مرکز خرید گاندی) ولی به هر نقطه از تهران که باشید براتون می فرسته و با وجود اینکه روی منوش نوشته: «تحویل رایگان»، پول پیک رو ازتون میگیره!
خواهر کودک فهیم، دیزی رو تلفنی (۸۸۷۹۲۰۶۵ و ۸۸۷۹۲۰۳۴) سفارش داد ولی انگار سفارش آنلاین هم داره که ظاهرا اول باید تلفنی مشترک بشید(شماره تلفنتون میشه شماره اشتراکتون).

با دوست عزیزی قرار بود که برویم کافه آنتراکت برای brunch *. با کلی ذوق و شوق آماده شدم، صبحانه هم نخوردم و اومدم به سمت خیابون جمهوری. چه جای پارک خوبی، انگار کسی جلوی این ماشین آتش نشانی رو ندیده و مونده واسه من!

پیاده میشم و هنوز  به جلوی سینما جمهوری که کافه آنتراکت بالای اونه نرسیدم که آقای میون سالی میاد جلو و میگه خانوم اومدید کافه؟؟ سوخت! هم کافه سوخت و هم سینما!! باورم نمیشه و جلوتر میرم و با چشمای خودم زغال های باقی مونده از سینما رو دیدم، شیشه ها خرد شده و مامورای آتش نشانی دارن جمع و جور می کنن که برن..

سرایدار عده ای از مردم رو دور خودش جمع کرده و داره قضیه رو تعریف می کنه. از یکی از عابرا می پرسم که موضوع از چه قراره، اونم ماجرا رو که از سرایدار شنیده برام تعریف می کنه:

«ساعت یک ربع به چهار صبح (جمعه ۲۴ آبان ۱۳۸۷)، همسایه ها صدایی شبیه به انفجار شنیدن، سرایدار خودش و خونوادشو از در عقب سینما میبره بیرون.»

تمام سینما به همراه همه خاطره هاش و همه یادگاری ها علی حاتمی که در کافه آنتراکت چیده شده بود، می سوزد. سینما بیمه بوده اما خاطره ها را که بیمه نمی کنند..  لیلا حاتمی گفته بود که اینجا را به یاد پدرم نگه می دارم و قطعا الان که کافه اش به همراه یادگارهای پدر سوخته است، حال و روز خوشی ندارد…

کسانی که آنتراکت رفته اند حتما مجموعه بی نظیر آهنگ ها و مجلات، کتاب ها و وسایل تزیین و مبل و صندلی های لنگه به لنگه این کافه را که روزی اثاثیه علی حاتمی خدابیامرز بوده است، دیده اند. کافه آنتراکت، دنج، آرام و دوست داشتنی بود. یادش به خیر..

سری به آرشیو عکس هام زدم، این عکس هارو از خرداد ماه که رفته بودم Brunch داشتم:

سایت کافه آنتراکت

مصاحبه با صاحبان کافه آنتراکت (لیلا حاتمی و علی مصفا)

عکس هایی از کافه آنتراکت

*breakfast + lunch؛ نوعی وعده غذایی، اختراع امریکایی ها که شامل عناصر صبحانه و ناهار می شود، این وعده صبح های یک شنبه و معمولا در جمع های دوستانه خورده می شود، کافه آنتراکت، brunch را صبح های جمعه سرو می کرد.

اگر با سرعت از کنار پایگاه انتقال خون ابتدای بلوار کشاوزر (البته از سمت میدان ولی عصر) رد نشوید، استندی می بینید که شما را به «کافه رسانه» در زیرزمین فرهنگسرای «رسانه» هدایت می کند و کمتر از یک ماه است که افتتاح شده است.
زیر زمین روشنی است، ۸ میز که شاید هرکدام بتواند پذیرای ۴ نفر باشد و هر یک با شمعی تریین شده است، شما را به نشستن دعوت می کند. رومیزی های پارچه به رنگ ارغوانی تیره، محیط را دلچسب تر کرده است.

اما منوی کافه رسانه برای شما شگفتانه (سورپرایز سابق) دارد؛ انواع عرقیات گیاهی! پیشنهاد فلر و من، معجون مخصوص رسانه است؛ مخلوطی خوش طعم شامل عرق نعنا، عرق بیدمشک، عرق رازیانه، عرق بهار نارنج؛ عرق کاسنی، گلاب و تخم شربتی؛ کنارش هم نوشته آرامش بخش! و ابتکار بعدی اینکه عرقیات در تنگ سرو می شود. عکس زیر هم شاهد ماجرا!

عنصر عجیب و غریب دیگر منو، پاستای چینی با انواع سس هاست. روش سرو این غدا هم جالب است؛ در ظرف های چهار گوش تو گود چینی به همراه دو تا چوب که باید پاستا را با آن میل کنید! فکر کنم خوردن این غدا با دوستان صمیمی که باهاشون رودربایستی ندارید، به صورت دسته جمعی خوش بگدره چون بیشتر به یه بازی شبیه! ما که انقدر زود رفته بودیم که وقت شام نبود و از بازی محروم شدیم.
راستی ۸-۷ عنوان مجله (شهروند امروز، چهلچراغ و..) هم تو کافه موجوده که می تونید کافه نشینی تون رو پربارتر کنید!
و اما دو نکته:
- کافه رسانه هفت و نیم بعد از ظهر، تعطیل میشه!
- بستنی هاش از پاستاهاش گرون تره!