نظرتون در مورد یه جعبه مقوایی خوشگل که توش یه کاسه یک بار مصرف، دوغ، پیاز، نارنج، یه ظرف دیزی آلومینیومی که محتویاتش دیزی مطابق با سلیقه ی شماست و پلمب شده تا داغِ داغ به دست شما برسه، نون سنگک و تازه یه گوشت کوب و قاشق و چنگال یکبار مصرف هم همراشه و دم در خونه به شما تحویل داده بشه ، چیه!
نظر کودک فهیم که کاملا مثبته! یه نگاهی به منو بندازید، شما هم به همین نتیجه می رسید، تازه بعدش ظرف شستن هم نداره فقط سفره میندازید!

غذاهای اصلی:
دیزی کلاسیک
دیزی تند
دیزی کم چرب (ما این یکی رو امتحلن کردیم و گوشتش یک ذره هم چربی نداشت)
دیزی بزباش
کاله جوش
مخلفات:
ترشی
سبزی خوردن

رستوران Mr.Dizi تو گاندیه (گاندی، نبش کوچه چهارم، مرکز خرید گاندی) ولی به هر نقطه از تهران که باشید براتون می فرسته و با وجود اینکه روی منوش نوشته: «تحویل رایگان»، پول پیک رو ازتون میگیره!
خواهر کودک فهیم، دیزی رو تلفنی (۸۸۷۹۲۰۶۵ و ۸۸۷۹۲۰۳۴) سفارش داد ولی انگار سفارش آنلاین هم داره که ظاهرا اول باید تلفنی مشترک بشید(شماره تلفنتون میشه شماره اشتراکتون).

با دوست عزیزی قرار بود که برویم کافه آنتراکت برای brunch *. با کلی ذوق و شوق آماده شدم، صبحانه هم نخوردم و اومدم به سمت خیابون جمهوری. چه جای پارک خوبی، انگار کسی جلوی این ماشین آتش نشانی رو ندیده و مونده واسه من!

پیاده میشم و هنوز  به جلوی سینما جمهوری که کافه آنتراکت بالای اونه نرسیدم که آقای میون سالی میاد جلو و میگه خانوم اومدید کافه؟؟ سوخت! هم کافه سوخت و هم سینما!! باورم نمیشه و جلوتر میرم و با چشمای خودم زغال های باقی مونده از سینما رو دیدم، شیشه ها خرد شده و مامورای آتش نشانی دارن جمع و جور می کنن که برن..

سرایدار عده ای از مردم رو دور خودش جمع کرده و داره قضیه رو تعریف می کنه. از یکی از عابرا می پرسم که موضوع از چه قراره، اونم ماجرا رو که از سرایدار شنیده برام تعریف می کنه:

«ساعت یک ربع به چهار صبح (جمعه ۲۴ آبان ۱۳۸۷)، همسایه ها صدایی شبیه به انفجار شنیدن، سرایدار خودش و خونوادشو از در عقب سینما میبره بیرون.»

تمام سینما به همراه همه خاطره هاش و همه یادگاری ها علی حاتمی که در کافه آنتراکت چیده شده بود، می سوزد. سینما بیمه بوده اما خاطره ها را که بیمه نمی کنند..  لیلا حاتمی گفته بود که اینجا را به یاد پدرم نگه می دارم و قطعا الان که کافه اش به همراه یادگارهای پدر سوخته است، حال و روز خوشی ندارد…

کسانی که آنتراکت رفته اند حتما مجموعه بی نظیر آهنگ ها و مجلات، کتاب ها و وسایل تزیین و مبل و صندلی های لنگه به لنگه این کافه را که روزی اثاثیه علی حاتمی خدابیامرز بوده است، دیده اند. کافه آنتراکت، دنج، آرام و دوست داشتنی بود. یادش به خیر..

سری به آرشیو عکس هام زدم، این عکس هارو از خرداد ماه که رفته بودم Brunch داشتم:

سایت کافه آنتراکت

مصاحبه با صاحبان کافه آنتراکت (لیلا حاتمی و علی مصفا)

عکس هایی از کافه آنتراکت

*breakfast + lunch؛ نوعی وعده غذایی، اختراع امریکایی ها که شامل عناصر صبحانه و ناهار می شود، این وعده صبح های یک شنبه و معمولا در جمع های دوستانه خورده می شود، کافه آنتراکت، brunch را صبح های جمعه سرو می کرد.

اگر با سرعت از کنار پایگاه انتقال خون ابتدای بلوار کشاوزر (البته از سمت میدان ولی عصر) رد نشوید، استندی می بینید که شما را به «کافه رسانه» در زیرزمین فرهنگسرای «رسانه» هدایت می کند و کمتر از یک ماه است که افتتاح شده است.
زیر زمین روشنی است، ۸ میز که شاید هرکدام بتواند پذیرای ۴ نفر باشد و هر یک با شمعی تریین شده است، شما را به نشستن دعوت می کند. رومیزی های پارچه به رنگ ارغوانی تیره، محیط را دلچسب تر کرده است.

اما منوی کافه رسانه برای شما شگفتانه (سورپرایز سابق) دارد؛ انواع عرقیات گیاهی! پیشنهاد فلر و من، معجون مخصوص رسانه است؛ مخلوطی خوش طعم شامل عرق نعنا، عرق بیدمشک، عرق رازیانه، عرق بهار نارنج؛ عرق کاسنی، گلاب و تخم شربتی؛ کنارش هم نوشته آرامش بخش! و ابتکار بعدی اینکه عرقیات در تنگ سرو می شود. عکس زیر هم شاهد ماجرا!

عنصر عجیب و غریب دیگر منو، پاستای چینی با انواع سس هاست. روش سرو این غدا هم جالب است؛ در ظرف های چهار گوش تو گود چینی به همراه دو تا چوب که باید پاستا را با آن میل کنید! فکر کنم خوردن این غدا با دوستان صمیمی که باهاشون رودربایستی ندارید، به صورت دسته جمعی خوش بگدره چون بیشتر به یه بازی شبیه! ما که انقدر زود رفته بودیم که وقت شام نبود و از بازی محروم شدیم.
راستی ۸-۷ عنوان مجله (شهروند امروز، چهلچراغ و..) هم تو کافه موجوده که می تونید کافه نشینی تون رو پربارتر کنید!
و اما دو نکته:
- کافه رسانه هفت و نیم بعد از ظهر، تعطیل میشه!
- بستنی هاش از پاستاهاش گرون تره!