دست نوشتههای کودک فهیم
بایگانی برای دسته موسیقی
۱۰ ۱۲م, ۱۳۸۷
گمانم این بود که فصح کلام فاخر در ترانه، هوده ایست سست و انتشار مکتوب این سیاق، از آن رو که به خاستگاه نغمه بنا می شود، شنودن را سزاتر است تا خواندن. لیک امروز که به باور ترانه در رسیده و این گونه را کمینه، از حیثِ مخاطب، استوار می پندارم به بایستگی تتبع این دفتر، مؤمنم.
۰۹ ۱۵م, ۱۳۸۷
خیلی از کنسرت «یونیسف» گذشته، از همون شبی که رفته بودم (۲۲ آبان ۱۳۸۷)، قصد داشتم بنویسم که جور نشد. «ویولت» در وبلاگ «من و ام اس» گزارش کاملی از همون شب آخر که ما (مهتا و من و فرزانه) هم رفته بودیم نوشته که جالبه، حتما بخونیدش. یه چند تا نکته و عکس هم خودم اضافه می کنم:
۰۸ ۱۳م, ۱۳۸۷
در حمایت از کودکان مبتلا به ایدز برگزار می شود:
مهران مدیری، علیرضا عصار، مانی رهنما، رضا یزدانی (هر کدام ۴۵ دقیقه می خوانند) + قطعات نمایشی با حضور محمدرضا فروتن و نیکی کریمی
۰۷ ۱۷م, ۱۳۸۷
به مهتا گفتم اگر بلیت برای پشت بوم تالار وحدت هم بود، بگیر!
بالکن اول، انتهای ترین صندلی؛ حداقل اگر سقوط کنم، مستقیما روی سن می افتم نه روی سر کسی!
همه شادند و زیبا، رنگارنگ و آراسته و در انتظار زنی ستودتی نه فقط به خاطر صدای آسمانیش که وقارش چه در جوانی و چه حال..
۰۳ ۱۳م, ۱۳۸۷
سال ۱۳۷۸ بود، سال پیش دانشگاهی، همه از یک گروه پاپ می گفتند که ۳ تا دختر و ۷ تا پسر هستند و همه خوش تیپ و خوشگل! پاپ میخونن و تازه معشوقِ ترانه هاشون هم زمینیه! هنوز جلد نوار اولین آلبومشون یادمه..
«گروه آریان»، اولین گروه پاپ در ایرانِ بعد از انقلاب است که سبک و سیاق تازه ای، خاصِ خود ایجاد کرده و بیش از ۹ سال دوام آورده است؛ در کشوری که کار گروهی معنا ندارد و سرنوشت آنان که مسیر تازه ای پیش می گیرند همانند صاعقه در ابتدا خیره کننده است اما عمر کوتاهی دارد.
