سر نوشت: این پست، مطلبی است از خانم «گلاب پارسا» چاپ شده در شماره ۲۲ (مرداد ۱۳۸۸)، مجله ایران دخت که مروری تاریخ دارد بر جنبش های اجتماعی زنان بدون هیگونه دیدگاه افراطی.

وقتی زنان بیدار شدند
زنان مشروطه خواه چه می خواستند؟
گلاب پارسا
آن روزی که انبوه زنان در مقابل کالسکه ناصرالدین شاه حاضر شدند و شاه را به بهبود امور توصیه کردند، دیگر کار از کار گذشته بود و دوران حضور احتماعی زنان ایرانی فرا رسیده بود. همان زنانی که تا پیش از آن تنها در اندرونی خانه ها دیده می شدند و راهی به اجتماع نداشتند. اما ماجرای تحریم تنباکو و بعد از آن بلند شدن زمزمه های مشروطه خواهی چهره زن ایرانی را تغییر داد و تصویری تازه از او ترسیم کرد. تا آنجا که بسیاری از مطالعات تاریخی درباره زنان، دوران انقلاب مشروطه را آغاز «بیداری» زنان ایران دانسته و آن را مبدا حرکتی به نام جنبش زنان به شمار آورده اند.

اقدام زنان رختشوی ایرانی در اهدای پس انداز ناچیزشان برای پشتیبانی از تاسیس بانک ملی، و تقدیم جواهرات قیمتی از سوی زنان ثروتمند به همین منظور، و بالاخره هجوم گروهی از زنان مسلح به مجلس شورای ملی تقریبا بدون استثنا به عنوان صحنه های کلیدی آغاز سنت شکنی زنان ایران و نمایش آگاهی سیاسی آنها به حساب می آید. در این دوره بود که زنان ایرانی چشم گشودند تا آن سوی زندان های کوچک خود را ببینند و به آن سوی دیوارهای حرمسراها نیز نگاهی بیندازند. در واقع جنبش زنان ایران را نمی توان جدا از انقلاب مشروطه مورد مطالعه قرار داد. فعالیت های زنان در سال های انقلاب مشروطه زاییده احساس تازه ملی گرایی و نیز اشتیاق شدید به احقاق حقوق فردی و اجتماعی بود و نقطه عطفی است در تاریخ زنان ایران. از همین رو بود که آموزش زنان جایگاهی خاص در نگاه زنان پیشرو داشت اگرچه گفتمان آموزش زنان در ایران هرگز تحت تاثیر یا برخاسته از فکر برابری مرد و زن نبود. مردان و زنان ایرانی از همان آغاز و نیز طی سال های انقلاب مشروطه گرچه با انگیزه های ملی و تجدد گرا به ترویج آموزش زنان روی آوردند ولی قصد بیرون آوردن زنان از خانه یا تغییر دادن نقش های سنتی آنان را نداشتند. اغلب استدلال می شد که زنان باید تحصیل کنند چون «مادران» اولین آموزگار فرزندان و بنابراین ستون فقرات جامعه هستند. زن «عقب مانده» نمی توانست ملت پیشرفته ای تربیت کند.
بدین ترتیب چهار سال پس از انقلاب مشروطیت، علی رغم ناسازگاری های جامعه سنتی آن روز و مخالفت های مخالفان آموزس در ایران، فقط در تهران و طی یک سال، بیش از ۶۰ مدرسه دخترانه احداث کردند و به آموزش وسیع زنان همت گماردند. تعدادی از زنان مشروطه خواه ایرانی، برای نیل به اهداف خود تا جایی پیش رفتند که به گاه ِ نیاز با مردان مشروطه خواه نیز درافتادند و در مقابل عناصر محافظه کار ایستادند. زنان گرچه خود حامیان نیرومند مجلس شورای ملی بودند، اما در همان حال ناتوانی مجلس را در حل مسائل اقتصادی تاب نیاوردند و نمایندگان را به باد انتقاد گرفتند و خواستار فرصتی برای خود به منظور شرکت در اصلاحات ملی گردیدند و در این میان هم البته درخواست های دیگری را پیش کشیدند و حق طلاق را که در اختیآر مردان بود و تعدد زوجات را به شدت مورد انتقاد قرار دادند و بر اصلاح آنها تاکید کردند. زنان معترض ایرانی همواره در جنبش مشروطیت دخالتی موثر داشتند، تا بدانجا که اعتصاب را سروسامان می دادند و از لحاظ مالی نیز به مشروطه خوالهان کمک می کردند تا بدانجا که در جریان تحصن در حرم حضرت عبدالعظیم، زنان برای مصون نگاه داشتن متحصنین از شر نیروهای مسلح دولتی، موانع انسانی به وجود آوردند.
پس از امضای فرمان مشروطیت زنان فعالیت خود را شدت بخشیدند اما قانون انتخابات مشروطه با صراحت کامل، زنان را از تلاش های سیاسی بازداشت و همچنین مجلس به تقاضای آنها مبنب بر اینکه تشکل های آنها رسما مورد پذیرش قرار گیرند، توجه چندانی نکرد. بدین ترتیب بود که زنان ایرانی بیش از آنکه منتظر حمایت دولت و کمک های قانونی بمانند به سازمان دهی خود پرداختند. و به شیوه های خلاق به تاسیس و اداره مدارس زنانه و مرکز بهداشتی و درمانی و کانون هایی برای نگهداری و تربیت کودکان بی سرپرست دست زدند. اینچنین بود که انقلاب مشروطیت تحول عظیمی در آموزش زنان ایرانی پدید آورد. زنان مشروطه خواه در ضمن برگزاری یک گردهمایی بزرگ در تهران، قطعنامه ای را که شامل دو بند بود تصویب کردند. بند اول بر تاسیس مدارس زنانه تاکید داشت و بند دوم خواستار حذف جهیزیه سنگین برای دختران بود و چنین استدلال می کرد که بهتر است پولی که صرف تدارک جهیزیه می شود، در راه آموزش دختران هزینه شود. در چنین وضعیتی بود که زنانی مانند بی بی خانم استرآبادی پیش از مشروطه در پاسخ به رساله توهین آمیز تادیب نسوان معایب الرجال را نوشته بود، طوبی آزموده و دختران حسن رشدیه تلاش برای راه اندازی مدارس دخترانه کردند و در سال ۱۳۲۵ قمری با تاسیس شورای ملی نامه ای از طرف گروهی از زنان به مجلس رسید که در آن از نمایندگان ملت خواسته بودند حداقل پیزی که زنان می خواهند یعنی اجازه تحصیل را در اخیارشان قرار دهند. با بی توجهی مجلس اول به درخواست های زنان به مرور زنان دچار دگرگونی بینش سیاسی شده برای اولین بار به صورت منسجم به فعالیت سیاسی روی آوردند. آنان در بادی امر برای خود هیچ درخواستی نداشتند و تنها به استقلال وطن می اندیشیدند. اما پس از انقلاب مشروطه و نادیده گرفته شدن درخواست های به حق آنها در مجلس اول، به بیان مشکلات و معضلات قشر خود پرداختند و انجمن هایی سیاسی تشکیل دادند. رهبران ای« انجمن ها زنان تحصیل کرده ای بودند که به نوعی که به نوعی با رهبران مشروطه قرابت داشتند و می توانستند از نظریات آنها استفاده کنند. در نخستین قدم؛ این زنان با نگارش چندین نامه به مجلس شورای ملی خواستار تشکیل مدرسه و انجمن سیاسی به صورت علنی شدند. نامه ای از ایشان در مجلس خوانده شد. اما مجلس و نمایندگان آنها وقعی ننهادند، تا اینکه بالاخره پس از چندین درخواست و بی توجهی مجلس شورای ملی، زنان مبارز به تشکیل انجمن های سیاسی به شمل محرمانه پرداختند. انجمن هایی که به زودی شکل گرفتند و با استقبال زنان نیز مواجه شدند. انچمن هایی که بیشترین نقش را در ساماندهی خواسته های زنان ایفا کردند و قادر بودند که زنان و قدرت آنها را به جامعه آن روز ایران بهتر بشناسانند.

در ایام برگزاری بیست و دومین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران، آدینه بوک امکاناتی را فراهم نموده است تا کاربران گرامی بتوانند تمامی کتاب های موجود در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران را با تخفیف نمایشگاهی از طریق سایت تهیه نمایند.

از مصلی کتاب رفتن که بهتره!!

سایت تجهیزات پزشکی و مهندسی پزشکی ایران در بدو ورود، شبیه تصویر زیره:

این سایت، ۸ تا لینک اصلی داره: راهنمای خرید تجهیزات پزشکی، کدینگ تجهیزات پزشکی، شرکت های تجهیزات پزشکی، ادارات تجهیزات پزشکی، واژه نامه تجهیزات پزشکی، استانداردهای تجهیزات پزشکی، مدیریت کیفیت در تجهیزات پزشکی و تالارهای گفتگو.
راهنمای خرید تجهیزات پزشکی
کالای مورد نظرتون رو بر اساس نام فارسی یا لاتین یا بر اساس نام کمپانی عرضه کننده آن براساس نام فارسی یا لاتین شرکت یا مدیر عامل، جستجو کنید، شرح فارسی کالا، آدرس در درخت کدینگ (کدینگ رو تو قسمت بعد توضیح دادم)، عنوان انگلیسی، شرح انگلیسی، تولید کنندگان و وارد کنندگان آن در ایران، برای شما فهرست می شود.
کدینگ تجهیزات پزشکی
در ابتدای این بخش، تجهیزات به ۵ دسته: تجهیزات پزشکی، تجهیزات دندان پزشکی، تجهیزات آزمایشگاهی، تاسیسات بیمارستان و تجهیزات رایانه، تقسیم بندی شده اند. این دسته بندی با در نظر گرفتن ملاحظات آکادمیک و شرایط بازار تجهیزات پزشکی ایران، انجام شده است.  کلیکِ هر قسمت (البته مربع کنار دسته مربوط و نه عنوان آن )، دسته بندی های جزئی تری به همراه کد مربوط، در اختیار شما می گذارد.

شرکت های تجهیزات پزشکی
در این قسمت به فهرست الفبای شرکت هایی فعال در بخش های مختلف تجهیزات پزشکی و مهندسی پزشکی، دسترسی می یابید. جستجو بر اساس نام شرکت، نام مدیر عامل، نوع فعالیت و گروه های تخصصی نیز امکان پذیر است.
ادارات تجهیزات پزشکی
ادارات تجهیزات پزشکی استان ها، حلقه ارتباط شرکت ها و کاربران تجهیزات در بخش دولتی هستند، نام این مراکز، نام مدیر، اطلاعات تماس و آدرس، نام کارشناسان بخش های مختلف به همراه آخرین تاریخ به روز رسانی از این قسمت قابل دسترسی است.
واژه نامه تجهیزات پزشکی
هر وسیله یا دستگاهی را که تصور کنید (۹۰۰۰ آیتم)، به همراه کد استاندارد و شرح آن، در این قسمت فهرست شده است، ضمن اینکه امکان جستجو نیز در این قسمت در نظر گرفته شده است.
استانداردهای تجهیزات پزشکی
در این قسمت به معرفی استانداردهای به کار رفته در تجهیز مراکز مختلف درمانی پرداخته شده است.
مدیریت کیفیت در تجهیزات پزشکی
مطالب کتابی با همین عنوان به طور کامل در این بخش قرار گرفته است.
تالارهای گفتگو
قطعا این بخش برای خوانندگان لوتوس نیاز به معرفی ندارد، مراحل عضویت آن بسیار ساده در نظر گرفته شده ایت، عضو شوید و یه رونقی به آن دهید!

با دوست عزیزی قرار بود که برویم کافه آنتراکت برای brunch *. با کلی ذوق و شوق آماده شدم، صبحانه هم نخوردم و اومدم به سمت خیابون جمهوری. چه جای پارک خوبی، انگار کسی جلوی این ماشین آتش نشانی رو ندیده و مونده واسه من!

پیاده میشم و هنوز  به جلوی سینما جمهوری که کافه آنتراکت بالای اونه نرسیدم که آقای میون سالی میاد جلو و میگه خانوم اومدید کافه؟؟ سوخت! هم کافه سوخت و هم سینما!! باورم نمیشه و جلوتر میرم و با چشمای خودم زغال های باقی مونده از سینما رو دیدم، شیشه ها خرد شده و مامورای آتش نشانی دارن جمع و جور می کنن که برن..

سرایدار عده ای از مردم رو دور خودش جمع کرده و داره قضیه رو تعریف می کنه. از یکی از عابرا می پرسم که موضوع از چه قراره، اونم ماجرا رو که از سرایدار شنیده برام تعریف می کنه:

«ساعت یک ربع به چهار صبح (جمعه ۲۴ آبان ۱۳۸۷)، همسایه ها صدایی شبیه به انفجار شنیدن، سرایدار خودش و خونوادشو از در عقب سینما میبره بیرون.»

تمام سینما به همراه همه خاطره هاش و همه یادگاری ها علی حاتمی که در کافه آنتراکت چیده شده بود، می سوزد. سینما بیمه بوده اما خاطره ها را که بیمه نمی کنند..  لیلا حاتمی گفته بود که اینجا را به یاد پدرم نگه می دارم و قطعا الان که کافه اش به همراه یادگارهای پدر سوخته است، حال و روز خوشی ندارد…

کسانی که آنتراکت رفته اند حتما مجموعه بی نظیر آهنگ ها و مجلات، کتاب ها و وسایل تزیین و مبل و صندلی های لنگه به لنگه این کافه را که روزی اثاثیه علی حاتمی خدابیامرز بوده است، دیده اند. کافه آنتراکت، دنج، آرام و دوست داشتنی بود. یادش به خیر..

سری به آرشیو عکس هام زدم، این عکس هارو از خرداد ماه که رفته بودم Brunch داشتم:

سایت کافه آنتراکت

مصاحبه با صاحبان کافه آنتراکت (لیلا حاتمی و علی مصفا)

عکس هایی از کافه آنتراکت

*breakfast + lunch؛ نوعی وعده غذایی، اختراع امریکایی ها که شامل عناصر صبحانه و ناهار می شود، این وعده صبح های یک شنبه و معمولا در جمع های دوستانه خورده می شود، کافه آنتراکت، brunch را صبح های جمعه سرو می کرد.

خواندنی ها کم شد

کم که نه، قحط شد!

البته از زمون انتشار روزنامه جامعه و توقیفش، من یکی که عادت کردم تا یه مطلبی توی یه جریده می خونم و خوشم میاد، ۳ ثانیه بعد این فکر از سرم بگذره که تموم شد، همین فردا می بندنش!

از ۷۱ شماره «شهروند امروز» نمیدونم که چند تاشو خوندم ولی تقریبا توی تموم شماره ها، این فکر که آخرین شمارست از ذهنم گذشت ..

«شهروند امروز» بی نظیر بود، امیدوارم برای اصحابش رمقی مانده باشد تا برای ماندنش بجنگند یا جریده ای نو آغاز کنند، که اگر هم نکند خرده ای نیست، کنار گود نشستن همیشه آسان است و کسی چه میداند که در آن میانه چه بلواییست..

به خاطر ۷۰ شماره آگاهی ممنونیم..

افرا یا روز می‌گذرد…
آری روز می‌گذرد اما روزهای «افرا» به تلخی می‌گذرد….

شاید اگر «مژده شمسایی»، همسر کارگردان نمایش نبود، بازی بی نقصش در نقشی حداقل ۲۰ سال کوچکتر از خودش بیشتر به چشم می‌آمد..
خانم شازده «بدرالملوک» که دیگر روزگارش طی شده و باور ندارد، هنوز هم میل به حکومت دارد و در نهان از مادر «افرا» نیز بیچاره‌تر است؛  «مرضیه برومند» با جان دادن به این نقش بی‌شک ستاره نمایش است..
آقای حکایتی، اسم قصه‌گوی ماست، قصه‌های پرنشاط، قصه‌های آشنا… آقای ارزیابِ نمایش به نوعی همان آقای حکایتی است که از همه منصف‌تر وقایع «افرا» را به تصویر می‌کشد، این بار هم قصه‌ها آشناست از مردمی که اگر خوب بنگریم در همسایگی ما هستند اما افسوس که روزگار کودکی طی شده و قصه پرنشاطی باقی نمانده است…
سرکار خادمی، فقط خوب است، همین!
«شازده چلمن میرزا»ی بیچاره که از هم عاقل‌تر است…
«حسن پورشیرازی»؛ مغازه دارِ طماعِ پول پرست ِ بی‌وجدان که چون او هم در همسایگی ما بسیارند…
پسرک دوچرخه ساز که هوسی در سر دارد و بازی روزگار به او می‌فهماند که چه اندازه از احساسات پاک و واقعی به دور است..
«برنا»، ستاره‌ای که در آینده بیشتر از او خواهیم شنید، بهتر از این نمی‌شد به این کاراکتر، روح داد..
و پسر عمویی خیالی که برای گرفتن زهر داستان وارد نمایش می‌شود، او که در حقیقت نویسنده داستان است همان «بهرام بیضایی» است که به عشق «افرا» و برای نجات او در خانه «افرا» را می‌کوبد و حامل این پیام است که عشق هنوز زنده است و نجات‌بخش…
در نمایش «افرا» به‌جز گفتگوی دو دلداده در پایان نمایش، هیچ دیالوگی بین کاراکترها رخ نمی‌دهد، همه، داستان را از دید خود بیان می‌کنند، درست مانند دنیای واقعی‌مان که هرکس حرف خود را می‌زند و دریغ از یک گوش شنوا…… 

جهت دریافت اطلاعات بیشتر به آدرس www.ehealth2008.ir مراجعه کنید.

آیا چادر پوشیدن شرط لازم و کافی خوب بودن است؟؟

۲- در نوار آدرس تایپ کنید :   www.google.com

3- چیزی مشابه زیر میبینید:

۴- درست میبینید، آدرس گوگل را وارد کرده اید؛ هیچ اشتباهی در کار نیست؛ گوگل فیلتر شده!

۵- میخواهید گریه کنین، بخندید، داد بزنید، سر به بیابون بذارید، انتخاب با خودتان است!!