گفتم : تو شـیرین منی. گفتی : تو فرهـادی مگر؟
گفتم : خرابت می شـوم. گفتی : تو آبـادی مگـر؟
گفتم : ندادی دل به من. گفتی : تو جان دادی مگر؟
گفتم : ز کـویت مـی روم. گفتی :تو آزادی مگـر؟
گفتم : فراموشم مکن. گفتی : تو در یادی مگر؟
Monthly Archives: سپتامبر 2010
ای که سیاهه چشمات…
Posted on شنبه 18 سپتامبر 2010
ای که سیاهه چشمات همرنگ روزگارم
از دست تو چه روز و چه روزگاری دارم
هزار تا وعده دادی نیومدی مارو کاشتی
این دل مهربونو چشمانتظار گذاشتی
برای بیوفایی هزار بهونه داری
هزار و یک شکایت از این زمونه داری
I am…
Posted on جمعه 17 سپتامبر 2010
Stefan: “Elena is… Elena’s warm. And she’s… she’s kind and she’s caring and she’s selfless… and it’s real. And… honestly, when I’m around her… I completely forget what I am.”
Lexi: “Oh my God! You’re in love with her.”
Stefan: “Yeah. Yeah, I am.”
این روزها که می گذرد…
Posted on شنبه 11 سپتامبر 2010
و همه ی ما می دانیم که خوشحالی یعنی چه…
که همه ی ما حس کردیم، شادی یی وصف ناپذیر
و همه ی ما دیدیم برق چشمانی را که شاد است از دوباره نشستن کنار عزیزترینش
و همه ی ما دیدیم سرانگشتانی که می لرزد از لمس سرانگشتانی که دوباره یافته است
و زبان همه ی ما قاصر است از آنچه تنها عشق می تواند باشد…
چنین گفت صادق…
Posted on جمعه 10 سپتامبر 2010
نه مال دارم که دیوان بخورند و نه دین دارم که شیطان ببرد!
از متن کتاب «بوف کور» نگارش «صادق هدایت»
You…
Posted on پنجشنبه 9 سپتامبر 2010
Henry: I’ve spent my whole life… wanting something… and doing my very best not to find it. Never even going near the places it might be… And suddenly, I’ve got the goddamn thing practically chained around my neck.
Lucy: What are you talking about?
Henry: You. You. You’re the, you’re the… You’re, you’re- you’re the goddamn thing. Ahhh, uh. I mean… You’re, you’re. I can’t describe you…
From the movie “Dedication“
سفرت سلامت اما…
Posted on چهار شنبه 8 سپتامبر 2010
ای پرنده مهاجر
سفرت سلامت اما
به کجامیری عزیزم قفسه تموم دنیا
روی شاخه های دوری چه خوشی داره صبوری
وقتی خورشیدی نباشه تا همیشه سوت و کوری
حافظ به روایت محق دات آی آر
Posted on یکشنبه 29 آگوست 2010
گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید/گفتم که ماه من شو گفتا اگر برآید
گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز/گفتا ز خوبرویان این کار کمتر آید
گفتم که بر خیالت راه نظر ببندم/گفتا که شب رو است او از راه دیگر آید
گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد/گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید
گفتم خوشا هوایی کز باد صبح خیزد/گفتا خنک نسیمی کز کوی دلبر آید
گفتم که نوش لعلت ما را به آرزو کشت/گفتا تو بندگی کن کو بنده پرور آید
گفتم دل رحیمت کی عزم صلح دارد/گفتا مگوی با کس تا وقت آن درآید
گفتم زمان عشرت دیدی که چون سر آمد/گفتا خموش حافظ کاین غصه هم سر آید
برقرار باشی و سبز…
Posted on یکشنبه 29 آگوست 2010
تقدیم به همه ی گل هایی که نامشان را می دانم و همه ی گل هایی که نامشان ناآشناست.
برقرار باشی و سبز
گل من تازه بمون
نفسم پیشکش تو
جای من زنده بمون
باغ دل بی تو خزون
موندنی باش مهربون
تو که از خود منی
منو از خودت بدون
سیمین بری، مه پیکری، آری…
Posted on سه شنبه 24 آگوست 2010
بانو سیمین دانشور که بی نهایت دوستش دارم، نه تنها به خاطر قلمش که زنی عاشق است. که ابراز می کند عشق جاویدان به محبوبش را و می بخشد همه ی اشتباهاتی را که زنی تا عاشق نباشد در حد کمال، نمی تواند (مراجعه شود به کتاب «سنگی بر گوری» نوشته ی «جلال آل احمد»).
سیمین خانم عزیز همان گونه که «ابراهیم گلستان» با آن همه غرور و نخوت و تخطئه ی همه بی هیچ رحم و مروتی، می خواندش، متولد سال ۱۳۰۰ خورشیدی است؛ دو، سه سالی از مادربزرگم جوانتر
یک دهه می گذرد…
Posted on دوشنبه 23 آگوست 2010
یک دهه می گذرد
از روزی که تصمیم گرفتم، مهندس پزشک شوم
و خاطرات یک دهه قبل، واضح تر است از دیروز
و من، بی نهایت تصمیم گرفته ام از آن روز
و پشیمان نیستم از هیچ یک، حتی از آنچه امروز شاید اشتباهش بخوانم
که آن روز که مصصم بودم برانجام آن اشتباه، بهترین تصمیمی بود که می توانستم بگیرم
و امروز شاد ترم از هر روز دیگری
شادی یی پایدار و آرام
آنچنان که قلبم توان تاب آوردنش را دارد
شاد از آنچه زندگی برایم خواهد داشت
و شادترم از اینکه نمی دانم چیست
و آسوده از اینکه می دانم، کافیست هر آنچه در توانم است به کار گیرم
بقیه اش با من نیست، با کسی است که همه چیز را می داند و همه چیز را می تواند