ای بهار سبز و تر شاد آمدی/وی نگار سیمبر شاد آمدی

درفکندی در سر و جان فتنه​ای/ای حیات جان و سر شاد آمدی

درفکن اندر دماغ مرد و زن/صد هزاران شور و شر شاد آمدی

از بر سیمین تو کارم زر است/ای بلای سیم و زر شاد آمدی

پای خود بر تارک خورشید نه/ای تو خورشید و قمر شاد آمدی

لعل گوید از میان کان تو را/سوی آن کوه و کمر شاد آمدی

شمس تبریزی که عالم از رخت/هست مست و بی​خبر شاد آمدی