قرار است تا سمپادی ها بیشتر یکدیگر را بشناسند
قرار است تا سمپادی ها از تخصص های هم باخبر باشند
قرار است تا سمپادی ها به افتخارات هم مباهات کنند
برای این قرارها لازم است تا هر سمپادی یک رزومه داشته باشد
رزومه ی کاری یا درسی یا یک رزومه ی کاملا عادی یا یک رزومه ی کاملا سمپادی!
رزومه ی خود را بدون فوت وقت به صادق ایمیل کنید (sadeqn درgmail.com)
این هم سپادی هایی که رزومه دارند:
سید حسین محق؛ پدربزرگ پدری کودک فهیم
نام ِ نیک، بزرگترین میراث آن بزرگوار است.
حس می کنم برخوردهای اجتماعی ام کم شده؛ افرادی که با آنها ارتباط دارم:
یا مهتاست
یا خانواده
یا فامیل
یا همکاران
یا سمپادی ها
یا تعداد دیگری از دوستان
همه را دوست دارم و بودن با آنها غنیمتیست، اما همه شان را می شناسم
ارتباطم با مردمی که نمی شناسم، کم شده، که سر صحبت را باز کنم، که آشنا شوم، که ببینم حرف حسابشان چیست…
زمانی کارم ایجاب می کرد که ماهی حداقل چند بار، مصاحبه و گزارش تهیه کنم؛ برخورد برای بار اول با آدمی که حتما آدم مهمی هم بود و اینکه چه جوری جواب همه ی سوال هایت را بگیری و محترمانه گیرش بیندازی یا اطمینانش را جلب کنی به حرف زدن و همین که حرف می زند بایستی آنالیزش می کردی و راهی می یافتی برای پرسیدن هایت؛ فرصتت حداکثر دو ساعت بود و نباید اشتباه می کردی
سمینار ها، کنفرانس ها و نمایشگاه ها هم داستان دیگری بود؛ صحبت با غرفه داران، بازدید کننده ها و البته دستاندرکاران، که همه ی گلایه ها را بگویی اما در لفافه که بدانند آنان که باید و نتوانند خرده بگیرند آنان که نباید…
بگذریم، به نظرم به شدت به یک فعالیت اجتماعی جدید نیاز دارم؛ آشنایی با مردم جدید؛ افرادی که شاید همان یک بار در زندگی، همکلامشان شوم اما نکته ها بیاموزم از کلام و رفتارشان.
از پیشنهاد های خوانندگان گرامی به شدت استقبال می شود!
بحث مدلسازی در تمام صنایع از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مطلوبست تا ماکتی از سیستم نهایی، موجود باشد تا بتوان تست های اولیه را جهت یافتن ایرادهای بزرگ و پرهزینه انجام داد. اصولا خرابی مدل، فاجعه آمیز نیست و هزینه چندانی دربر ندارد اما در عوض از هزینه های هنگفت ناشی از خرابی سیستم اصلی جلوگیری می کند. اهمیت مدلسازی تنها در صنایع سنگین نیست بلکه در تهیه نرم افزار نیز اهمیت بسیاری دارد.
فرض کنید که می خواهید نمای کلی از یک نرم افزار را به مشتری نشان دهید و سیستم اصلی را پس از دریافت تغییرات مورد نظر وی که ممکن است بسیار اساسی باشد، پیاده سازی کنید. یا اینکه قارر است تا تغییراتی در سیستمی که وجود دارد، پدید آورید که قبل از انجام، نیاز به تایید مشتری دارد یا هر موقعیتی که انجام پس از کدنویسی لازم داشته باشد، مصیبت بزرگی می سازد.
سید حسین پورامامزاده؛ پدربزرگ مادری کودک فهیم که تا زنده بودند، متولی امزاده جعفر یزد بودند
وبلاگ حلقه ادبی «یاد» با خلاصه ای از جلسه ی گذشته به روز شد:
یادداشتی درباره ی رمان اسرار گنج دره جنی به قلم داوود ابوترابی
آشپزی، فعالیتی نیست که نتیجه اش تنها رفع گرسنگی باشد؛ یک هنر و یک سرگرمی ست. متاسفانه بسیار مُد شده که خانم های جوان افتخار خود بدانند که قادرند، تخم مرغ آب پز را هم بسوزانند. اما تحت هر شرایطی، آشپزی، مهارتیست که بر همه لازم و واجب است؛ خانم و آقا و سنتی و مدرن هم ندارد. اتفاقا مدرن شدن زندگی و تنها زندگی کردن آدم ها، لزوم فراگیری این مهارت را بیشتر می سازد.
اما مهارت ِ آشپزی با هنر ِ آشپزی، متفاوت است. کمی که وقت و حوصله و سلیقه به خرج دهید، تبدیل به هنر می شود. از اینترنت هم استفاده کنید تا حس ِ مدرن بودن را از دست ندهید!
وبلاگ های آشپزی، دریایی از دستورات مختلف آشپزی هستند که انواع غذاها یا بهتر است بگویم خواکی ها را از ساده و پیچیده و ابتکاری و ایرانی و افغانی و مکزیکی و ایتالیایی و..، آموزش می دهند!
پیشنهاد کودک فهیم نشات گرفته از تجربه شخصی
هر روز یک دستور غذای جدید از اینترنت بگیرید، سر ِ راه برگشتن به خانه از محل کار، مواد لازمش را تهیه کنید و چند ساعت بعد، از طعم جدیدش لذت ببرید. باور کنید، سرگرمی نشاط آور و خوشمزه ایست!
و اما وبلاگ ها و سایت هایی که کودک فهیم به آنها ناخنک می زند
Read more »
وقتی می پرسند که فمنیست هستی، انگار باید به این سوال جواب دهی که طاعون داری یا نه؟؟!! حتی بسیاری از زنان فعال برای رفع تبعیض علیه زن هم تاکید می کنند که فمنیست نیستند. اگر مصاحبه ی «شهرنوش پارسی پور» نویسنده ی کتاب «زنان بدون مردان» با تلویزیون فارسی بی بی سی به بهانه ی ساخت فیلمی به همین نام توسط «شیرین نشاط» را دیده باشید، خانم «پارسی پور» به صراحت بیان می کند که فمنیست نیست؛ هرچند کتابش پر است از اعتراض به اوضاع نابسامان زنان در زمان کودتای ۲۸ مرداد…
و اما چرا؟
به عقیده کودک فهیم، یک سری حرکات ستیزه جویانه و افراطی در جدال با مردان و اثبات برتری زنان که هیچ کدام انگیزه اولیه جنبش های فمنیستی نبوده است بدون شناخت مفهوم اصلی آن، چنین باوری پدید آورده است. همانند بودا که فردی شریف و البته یکتا پرست بود، انقدر شریف که پیروانش به جای خدای بودا، مجسمه ی بودا را پرستید…
در این یادداشت قصد دفاع یا تخطئه فمنیسم وجود ندارد و قصد کودک فهیم، تنها یادآوری چند نکته است:
این عکس متعلق به آلن دلون نبوده و متعلق به پدر کودک فهیم می باشد!
تهران گردی اصولا لذت بخش است. تهران شهریست که در ازای دریافت اسکناس های رنگ و وارنگت، اوقات خوشی را به تو هدیه می کند و البته هوای آلوده و اعصاب خردی هایش کاملا رایگان است!
اگر روحیه هنری داشته باشید، شهر آهن و دود، دیدنی تر هم می شود که خود پارادکسیست برای خودش! آنقدر موزه، نگارخانه، تئاتر و .. هست که محال است به همشان برسید!
و اما تهران گردی به سلیقه ی دیگران! سایت تهرانر، نمایشگاه گرافیگ، نمایشگاه عکس، تئاتر، فیلم مستند، نمایشگاه مجسمه، کنسرت، کتاب، مجله و آلبوم موسیقی از هر کدام یک یا دو عدد به شما پیشنهاد می دهد. در طول هفته ممکن است تا یک یا چند آیتم، به روز شود.
مشترک فید یا عضو خبرنامه هم که شوید، دیگر هیچ یک از موارد جدید را از دست نمی دهید. اگر هم دستی بر آتش هنر دارید، یا هنرمند نیستید ولی هنرمندان را دوست دارید، وقت گذرانی ِ مورد علاقه ی خود را به سایت پیشنهاد دهید، اگر قبول افتاد در معرض دید عموم ِ بازدیدکنندگان قرار خواهد گرفت.
برنامه های حلقه ی ادبی یاد را از این به بعد در وبلاگ اختصاصی این حلقه دنبال کنید!
سر نوشت: این پست، مطلبی است از خانم «گلاب پارسا» چاپ شده در شماره ۲۲ (مرداد ۱۳۸۸)، مجله ایران دخت که مروری تاریخ دارد بر جنبش های اجتماعی زنان بدون هیگونه دیدگاه افراطی.
وقتی زنان بیدار شدند
زنان مشروطه خواه چه می خواستند؟
گلاب پارسا
آن روزی که انبوه زنان در مقابل کالسکه ناصرالدین شاه حاضر شدند و شاه را به بهبود امور توصیه کردند، دیگر کار از کار گذشته بود و دوران حضور احتماعی زنان ایرانی فرا رسیده بود. همان زنانی که تا پیش از آن تنها در اندرونی خانه ها دیده می شدند و راهی به اجتماع نداشتند. اما ماجرای تحریم تنباکو و بعد از آن بلند شدن زمزمه های مشروطه خواهی چهره زن ایرانی را تغییر داد و تصویری تازه از او ترسیم کرد. تا آنجا که بسیاری از مطالعات تاریخی درباره زنان، دوران انقلاب مشروطه را آغاز «بیداری» زنان ایران دانسته و آن را مبدا حرکتی به نام جنبش زنان به شمار آورده اند.
ویولون زن کنار دیوار!
پسر دایی مادرم که هم سن پدرم است و آرشیتکت موفق ِ تنهاییست!
یکی از محبوب ترین و مرسوم ترین تفریحات ما ایرانیان، مقوله ی خوردن است! در خانه ی خودمان، خانه ی دیگران یا رستوران!!
بانوان ایرانی نیز درصد زیادی از عمر خود را در آشپزخانه می گذرانند تا لحظات خوشمزه ای برای اعضای خانواده و صدالبته مهمان ها بیافرینند. با این حال، رستوران رفتن هم لطف خودش را دارد؛ با خانواده، با دوستان، به شکل قبایل آپاچی، دونفره و رمانتیک! همه به وقت خودش جذاب است.
اصولا پیدا کردن یک رستوران خوب و مشتری دائمش شدن، بسیار خوب است اما بماند برای بعد از ۵۰ سالگی! قبل از باید همه ی رستوران ها و کافی شاپ ها را چرخید حتی اگر بعضی وقت ها بگویی که دیگر حتی به قیمت از دست دادن کلاه هم اینجا نخواهی آمد!
یک راه برای پیدا کردن رستوران ها، روش کور است؛ در خیابان بالا و پایین می روید، اگر از دکور و شکل و شمایل (خوانندگان همشهری بخوانند: پَک و پوز) رستوران خوشتان آمد، داخل می شوید، به همین سادگی!
راه دیگر مطالعه ی مداوم محق دات آی آر است که هرازچندگاهی از کافه نشینی و رستوران گردی می نویسد و روشی است که بیشتر از همه توصیه شده و می شود!!
اما محق دات آی آر به تازگی یک رقیب پیدا کرده؛ آن هم یک رقیب سرسخت و حرفه ای! اما از آنجا که ما این رقیب را خیلی دوسش می داریم، تنهاش نمیگذاریم! و این پست را بعد از همه ی لاطاعلاتی که به هم بافتیم به معرفی رقیب دوست داشتنیمان اختصاص می دهیم!