۳۰ آبان ۱۳۸۸ - by مهسا محق

باورم نمی شود
نه، اصلا باورم نمی شود
مگر ربع قرن و اندی، چقدر است که رفتن زیباترین ها را دیده باشم…
هدی هم رفت، پر کشید
و روزگار، زیباترین و شاداب ترین گلها را می برد
همان طور که مریم عزیزمان را ۶ سال پیش برد..
آنها به جایی بهتر می روند اما
خانواده و همسرش، خدایا صبرشان ده که ناممکن می نماید

۹ دیدگاه »

خدا به بازماندگان صبر دهاد و به رفتگان آرامش.

صادق on آبان ۳۰م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۵۴ ب.ظ

اگر درست یادم مانده باشد، از فریدون مشیری ست:

درون آینه ها درپی چه می گردی ؟

بیا ز سنگ بپرسیم

که از حکایت فرجام ما چه می داند

بیا ز سنگ بپرسیم

زانکه غیر از سنگ

کسی حکایت فرجام را نمی داند

همیشه از همه نزدیک تر به ما سنگ است

نگاه کن

نگاه ها همه سنگ است و قلب ها همه سنگ

چه سنگبارانی ! گیرم گریختی همه عمر

کجا پناه بری ؟

خانه خدا سنگ است

به قصه های غریبانه ام ببخشایید

که من که سنگ صبورم

نه سنگم و نه صبور

دلی که می شود از غصه تنگ می ترکد

چه جای دل که درین خانه سنگ می ترکد

بیا ز سنگ بپرسیم

که از حکایت فرجام ما چه می داند

از آن که عاقبت کار جام با سنگ است

بیا ز سنگ بپرسیم

نه بی گمان همه در زیر سنگ می پوسیم

و نامی از ما بر روی سنگ می ماند ؟

درون آینه ها در پی چه می گردی ؟

مهسا محق on آذر ۱م, ۱۳۸۸ at ۱۰:۵۱ ق.ظ

باورت نمیشه که از زقتی شنیدم همش دارم به تو و انیس فکر می کنم. انیس خیلی باهاش صمیمی بود و یادمه که تو خیلی دوسش داشتی !
وای مهسا! چرا دنیا اینجوری می کنه با دل ما؟
وای!وای!
فقط می تونم باور نکنم. چون بعد از باور کردن توان تحملش و ندارم.
چه گلی!

آیناز on آذر ۱م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۲۲ ق.ظ

دوری که در او امدن و رفتن ماست / او را نه نهایت نه بدایت پیداست
کس می نزند در این معنی راست / کاین آمدن از کجا و رفتن به کجاست

رجا on آذر ۱م, ۱۳۸۸ at ۷:۵۵ ب.ظ

آخر عاقبت همه مون همینه (من کشته مرده این حس قوت قلب بخشیدنم هستم!)
همش یه درسه که این دنیای دو روزه ارزش غصه خوردن هم نداره

مهیلا on آذر ۲م, ۱۳۸۸ at ۱۱:۴۱ ق.ظ

منم تسلیت میگم

خورزو خان on آذر ۲م, ۱۳۸۸ at ۵:۵۲ ب.ظ

مکن از خواب بیدارم خدارا
که دارم خلوتی خوش با خیالش

چرا حافظ چو میترسیدی از هجر
نکردی شکر ایام وصالش

fatemeh on آذر ۳م, ۱۳۸۸ at ۹:۴۷ ق.ظ

خدا رحمت کنه هدای عزیز رو . از خدا میخوام به خانوادش صبر بده

دلتنگی برای ما که موندیم خیلی سخته اما یادمون نره از این دنیا

که می ریم به خدا نزدیک تر می شیم.