توی بروشور این تئاتر نوشته:
«هرگونه تشابه و تقارن ِآدم های نمایش با اشخاص حقیقی کاملا تصادفی است! »
و من را یاد جمله ای انداخت که ابراهیم گلستان در ابتدای کتاب «اسرار گنج دره ی جنی» به جای مقدمه نوشته بود:
«در این چشم انداز بیشتر آدم ها قلابی اند. هر جور شباهت میان آن ها و کسانِ واقعی مایه تاسف کسان واقعی باید باشد.»
در مورد تئاتر ِ«مرثیه ای برای یک سبک وزن»، یادداشتی نمی نویسم فقط شدیدا توصیه می کنم که ببینید البته اگر می خواهید به طنز واقعی بدون احساس عذاب وجدان بخندید چرا که اخبار روز برایتان مرور می شود!