این مردم نازنین…
این مردم نازنین؛ قصه های رضاکیانیان با مردم
اولین صفحه ی یک کتاب که خوانده می شود، مقدمه ی آن است که تصویری کلی از کتاب و نویسنده در ذهن می سازد. اما انگار نویسندگان و ناشران علاقه یا وقت چندانی برای مقدمه نوشتن ندارند، کتاب ها با صفحه اول از متن اصلی شروع می شود. اما صفحه ایست قبل از شروع که بعضی از کتاب ها دارند که صفحه ی محبوب من است و خیلی وقت ها سطورش در ذهنم می ماند، چرا که پر احساس عشق و علاقه است و قدرشناسی؛ صفحه ی تقدیم.
کتاب این مردم نازنین مقدمه ندارد اما تقدیم شده به:
«این کتاب را پیش کش می کنم به
هایده
به خاطر تمام روزها و شب هایی که نتوانست
به راحتی و تنهایی
در کوچه و خیابان با شوهرش قدم بزند.
به خاطر تمام لحظاتی که نتوانست
در رستوران، کافی شاپ، سینما، تئاتر و مهمانی
با شوهرش تنها باشد.»
در این کتاب خاطراتی از برخورد رضا کیانیان با مردم می خوانید، بعضی هایش بسیار بی نمک، بعضی هایش خنده دار خصوصا آنهایی که بهمن فرمان آرا در آن نقش داشته باشد، بعضی هایش نکته های انتقادی دارد از نوع فرهنگی، اجتماعی یا سیاسی، بعضی هایش را هم که می خوانی ابروهایت را بالا می بری و می گویی چقدر از خود راضی!
اما کتاب که به دو سومش می رسد با نگارنده اش همدل می شوی و با خود می گویی که آدم جالبی است و در نهایت می گویی که کارش کاملا حرفه ای است.
خواندن کتاب خیلی وقت نمی گیرد و به امتحانش می ارزد. در ضمن روایت ماجراهایش هم به شرط یادآوری نویسنده و نام کتاب، آزاد است.
مشخصات:
نام: این مردم نازنین؛ قصه های رضا کیانیان با مردم
انتشارات: نشر مشکی
قیمت: ۳۲۰۰ تومان