تغذیه طول روز خصوصا برای کسانی که قسمت اعظم روز را سر کار هستند از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این از تجربیات خودم می نویسم و از همه دوستان صاحب نظر خواهشمندم تا با نظرات خود این یادداشت را اصلاح یا کامل کنند.
از صبح شروع می کنیم!

سه حالت داره؛ آدم سحر خیزی هستید یا به عبارتی چکاوک صبح! به رسم قدیمی ها شب زود می خوابید و صبح زود از خواب بلند میشید، در این صورت فرصت کافی دارید که چای آماده کنید و مثل آدم های متمدن صبحانه بخورید و در حالی که اثری از خواب آلودگی وجود نداره، به موقع سرکارتون برسید. این حالت جزء رویاهای من هستش، اصولا وقتی خفاش شب باشی و بعد از کلی فعالیت در روز و انجام تفریحات سالم بعد از کار (سینما، تئاتر، خرید، آشپزی، خیاطی، بافتنی، مطالعه مجله و کتاب، قصه نویسی، کافه نشینی با دوستان و.. ) و خوابیدن حوالی ۱۲، نمیتونی چکاوک صبح باشی!
حالت دوم؛ Snooze رو از رو می بری و پنج دقیقه قبل از اینکه، انقدر فرصت داشته باشی تا با تاخیر زیر نیم ساعت به محل کار برسی (البته با مقادیری غلو مستحسن این قسمت نوشته شد!)، از خواب بیدار میشی، حوالی یک ربع برای رسیدن از حالت خواب کامل به آماده کامل برای کار؛ مسلما صبحانه ملوکانه نمی شه خورد ولی صبحانه نخورده هم روانه شوید تا آخر روز خموده خواهید بود ضمن اینکه ناهار و شام را نیز با ولع بیشتری خواهید خورد که در پی آن چاقی و هزار درد و مرض خواهد بود!
چند پیشنهاد:
-    شب قبل از خواب برای خودتان ساندویچ نان و پنیر و سبزی یا گردو تهیه کنید و ضمن آماده شدن بخورید
-    نون خشک! (البته توضیح جهت افراد غیر یزدی که ما اصلا منظورمان نان خشک شده نیست! منظورمان نانی است که شیوه ای مخصوص در دیار ما طبخ می شود و از ابتدای حیاتش خشک است، بسته به نوع پخت و افزودنی هایش، انواع مختلفی دارد.) در حین حاضر شدن بخورید و مقداری هم بریزید توی جیب هاتون واسه ذخیره در طول مسیر و شاید هم در طول روز؛ حیف چندین سال است که مانتو ها جیب ندارند!
-    قهوه؛ منظورم نسکافه نیست، قهوه واقعی البته حتما همراه خرما، بیسکوییت یا شیرینی بخورید. قهوه و چای، معده خالی را بسیار آزرده می کند، حتی اگر معده ای داسته باشید که سنگ را نیز هضم کند. بیسکوییت «سلامت» و مینی کوکی (همان مواد کلوچه که بسیار ریز تر و با مغزهای متنوع (مارمالاد، گردو، انجیر و..) ساخته می شود و یک لقمه است، مارک Booba، پیمان و نادری توصیه می شود البته Booba از همه بهتره) شخصا توصیه می شود. قهوه را هم اگر به شیوه ارمنی ها تهیه کنید؛ تقریبا به سرعت نسکافه آماده می شود؛ کمی بیشتر از فنجونی که قراره توش قهوه رو نوش جان کنید، آب توی یه قوری فلزی بریزید و بذارید تا جوش بیاد، به ازای هر فنجون متوسط، یه قاشق مرباخوری سر خالی، پودر قهوه (قهوه ریو توصیه می شود؛ از چهار راه استامبول (تقاطع جمهوری و فردوسی) که رد میشید، بوی قهوه شما رو به یه مغازه می کشونه و البته اول مفتح شمالی، تقریبا اولین مغازه سمت چپ، ریو نیست ولی خوبه) اضافه کنید، همین که به جوش اومد و یک بار قل زد، زیرشو خاموش کنید. به دلخواه شکر یا نبات اضافه کنید، شخصا این کارو نمیکنم خصوصا وقتی که قراره همراهش شیرینی یا خرما باشه. یه فنجون قهوه واسه رفع خواب آلودگی صبحگاهی کافیه، الکی دوز خودتون رو بالا نبرید که دیگه بهتون اثر نمیکنه، خوردن یه فنجون، عصر هم که از کار بر می گردید و احساس خمودگی و خستگی می کنید، توصیه میشه ولی ساعت ۳ بعد از نصفه شب هوس خوردن قهوه نکنید که در اون صورت باید دو تا فیلم پشت سر هم ببینید تا خوابتون ببره!
حالت سوم؛ مدیر عاملی سر کار می روید؛ هر وقت که خواستید بیدار میشدی، به اندازه کافی فرصت برای آماده شدن و صبحانه دارید، شما بالقوه می توانید روش چکاوک صبح یا خفاش شب رو اجرا کنید. براتون آرزوی موفقیت دارم!
وقت ناهاره
ساکن شهر آهن و دود که باشید، ناهار رو سر کار می خورید، هر جوری هم دو دوتا چهار تا کنید، نمیشه ساعت ۲ خونه بود، تو تهران فقط شاه، ناهار رو با خونوادش می خورده که اونم دیگه هفتاد تا کفن پوسونده! این قضیه وقتی بدتر میشه که هر روز ناهارِ بیرون بخورید؛ خیلی بده خیلی بد، تخم مرغ آب پزِ سرد بخورید بهتره ولی خوب در خیلی موارد نمیشه کار دیگه ای کرد! شخصا در صورتی که ناهارم رو توی خونه جابگذارم و مجبور باشم غذای بیرون بخورم، فقط پاتیل (در پست جداگانه ای به آن خواهم پرداخت، عجالتا بگویم که یک فست فود است که ساندویچ ایرانی بسیار خوشمزه دارد و از سوسیس و کالباس در آنجا خبری نیست)!
بدتر از غذای بیرون خوردن، هر روز نوشابه خوردنه در حد خودکشی تدریجی، نخورید، اگر دوست دارید که میانسالی خوبی داشته باشید و به پیری برسید و نوه هاتون رو ببینید! خدا را شکر انواع و اقسام آب میوه هایی که کمی ماء الشعیر دارند بازارو پر کردن، حداقل مالشعیر بخورید تا ضررش کمتر باشد و کمی هم خاصیت جو به بدنتان برسد!
و یک توصیه ناهارتان را زمانی بخورید که کمی گرسنه باشید نه به شدت! این شکلی هم حجم غذایی که می خورید کمتر است و هم معده را مدت زمان زیادی خالی نگذاشته اید. گرسنگی کشیدن در طول روز باعث ضعف جسمی، ضعف اعصاب و پرخاشگری (خدا به داد همکاران برسد) و در مواردی سردرد می شود.
میان وعده
نخندید، خیلی هم مهمه خصوصا برای افرادی مثل من که تمام وقتشان در طول روز صرف خواندن و نوشتن پشت کامپیوتر می شود (خواستم به طور غیر مستقیم بگم که کارم فکریه و در طول روز فسفر زیادی مصرف می کنم!  )
برای این قسمت توصیه می شود تا مواد خوراکی کم حجم و مغذی و کم کالری روی میزتان موجود باشد. پیشنهادهای اینجانب:
-    بیسکوییت؛ غیر کرمدار، پیشنهاد کودک فهیم: بیسکوییت گندم کاملِ ساقه طلایی
-   خشکبار، توی یزد بی شک «رهنما» و تهران هم توی خیابون های ویلای جنوبی (نجات اللهی) و میرزای شیرازی خشکبار فروشی زیاده، خشکبار تواضع (چند نقطه توی خیابون ولی عصر و ستارخان، زیر پل تاج) و خشکبار بلوط (ولی عصر روبروی تقاطع زرتشت)، خشکبار بسته بندی مانی هم توی همه بقالی ها هست و خیلی خوبه، کودک فهیم، آجیل مخلوط و انجیر خشکه «مانی» رو پیشنهاد می کنه. میوه خشک رو هم امتحان کنید البته خیلی مهمه که از جایی بخرید که مطمئن باشید خوب خشک شده باشه و از میوه مرغوب استفاده شده باشد. شخصا سیب و کیوی خشک رو به بقیه ترجیح میدم ولی طالبی خشک هم خوشمزس!
-    شکلات، میگن واسه فعالیت مغز خوبه ولی چندان پیشنهاد نمی کنم، شکرش زیاده و باعت اضافه وزن میشه ولی با چایی می چسبه واسه هراز چند گاهی خوبه، اگر میونتون با مزه های تلخ خوبه، شکلات تلخ آیسودا توصیه میشه؛ از معدود شکلات های ایرانی خوشمزس (درصد کاکوی شکلات تلخش ۶۷% یا همین حدودا)!، M&M هم خوبه، میشه مثل نخودچی کشمش خوردش، آدم یاد اسمارتیز زمون بچگی هم میفته!
امیدوارم که تجربیات شحصی کودک فهیم به مذاقتون خوش بیاد و روزهای کاری بانشاطی داشته باشید!