دیگه «شهروند امروز» نمیخونم، شوخی هم ندارم!

دائم مثل تورات، تو دستمه؛ تو تاکسی، وقتی تو شرکت برق میره، به عنوان خواب آور قبل از خواب، عصرایی که تو خونه تنهام، تازه با این تفاسیر به همه مطالبی رو که دوست دارم بخونم – نه همه مجله رو- نمی رسم. جالبتر اینکه معمولا ۲ هفته یک بار می خرم!

سلیقه فیلم و کتاب نویسنده های این مجله، بی نقصه، ولی خوب چه فایده که خود مجله فرصتی باقی نمیذاره واسه خوندن هیچ نوع مطالعه دیگه!!

چند تا کتاب نصفه و چندین تا کتاب نخونده دارم و یه عالم عنوان جدید که دارم از قافلش عقب میفتم! سخت ترین قسمت زندگی همین انتخابه، جایی که مجبور میشی به خاطر محدودیت عمرت، بین خوندنی ها دست به انتخاب بزنی!