گفته بودی که چرا محو تماشای منی/وان چنان مات، که یک دو مژه بر هم نزنی
مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود/ناز چشم تو به قدر مژه برهم زدنی
زنده یاد: فریدون مشیری
محو و مات
Posted on شنبه 11 اکتبر 2008
دست نوشتههای کودک فهیم
این همه شهد و شکر کز نی کلکم ریزد…./…. اجر صبری ست کزان شاخه نباتم دادند
قشنگ بود…
[پاسخ]
خانوم مهندس، توجه کردی، به مدتیه به شعر علاقه مند تر شدی. اکثر پست هات شعرند…امیدوارم که کار و بار و اوضاع و احوالت هم شاعرانه تر از قبل باشه…Have Fun
[پاسخ]