ما تو شرکت ابزارهایی برای خودمون ساختیم که تا حد ممکن کمترین مقدار کاغذ مصرف بشه تا شرمنده نسل های آتی برای نابودی جنگل ها نباشیم!!
مثلا تمام سیستم اداری؛ حضور و غیاب، مدت زمان حضور، مرخصی، گزارش کار روزانه و پروژه ها، محاسبه حقوق، شرح وظایف هفتگی، قرارهای ملاقات و .. همه به صورت الکترونیک انجام می شود، حتی سیستمی هم برای فرستادن پیغام به همکاران داریم که مجبور نباشیم از پشت میز بلند بشیم و به اتاق کناری بریم!
با این اوصاف، تقریبا تمام هشت ساعت، همه پشت میز، جلوی کامپیوتر هستند و فعالیت های غیر کاری ما هم به روزنامه خوندن آنلاین یا وبگردی می گذره..
همه این قصه ها رو گفتم که بگم که چقدر به تکنولوژی وابسته هستیم و وای به روزی که برق بره، اون وقت شرکت تبدیل میشه به قهوه خونه!! چایی می خوریم و از خاطرات کودکی و تحصیل میگیم اگر هم که قضیه حادتر باشه مثل امروز که یکی از کامپیوترهای سرور به دیار باقی شتافت، کرکره رو پایین می کشیم و میاییم خونه چون عملا هیچ کاری از دستمون بر نمیاد!!
نظر شما چیه؟ وابستگی به تکنولوژی اجتناب ناپذیره یا حدی داره؟ یا اینکه ….
_445614.jpg)
