دوست…
انت روائح رند الحمی و زاد غرامی / فدای خاک در دوست باد جان گرامی
پیام دوست شنیدن سعادت است و سلامت / من المبلغ عنی الی سعاد سلامی
بیا به شام غریبان و آب دیده من بین / به سان باده صافی در آبگینه شامی
اذا تغرد عن ذی الاراک طائر خیر / فلا تفرد عن روضها انین حمامی
بسی نماند که روز فراق یار سر آید / رایت من هضبات الحمی قباب خیام
خوشا دمی که درآیی و گویمت به سلامت / قدمت خیر قدوم نزلت خیر مقام
بعدت منک و قد صرت ذائبا کهلال / اگر چه روی چو ماهت ندیدهام به تمامی
و ان دعیت بخلد و صرت ناقض عهد / فما تطیب نفسی و ما استطاب منامی
امید هست که زودت به بخت نیک ببینم / تو شاد گشته به فرماندهی و من به غلامی
چو سلک در خوشاب است شعر نغز تو حافظ / که گاه لطف سبق میبرد ز نظم نظامی