چرا ما حرف دیگه برای گفتن نداریم / یا داریم و هیچ کودوم میل شنفتن نداریم

همه حرفای من و تو دیگه تکراری شده /  خونه ی قلب من و تو جای بیزاری شده
من پریشون، تو گریزون / زندگی ساکت و سرد
خونه ی ما مثلِ زندون / پرِ حسرت پرِ درد
خونه ی ما مثلِ زندون / پرِ حسرت پرِ درد
میشه با گفتن یک “نه”، با طلاق / سرنوشتارو جدا کرد و گذشت
میشه پیوند یه عمرو پاره کرد / آشیون هارو رها کرد و گذشت، آشیون هارو رها کرد و گذشت
اما این غنچه گلامون چی میشن /  اونا که فردا رو باید بسازن
اونا که با چشم گریون میبینن / امروز و فردا رو دارن می بازن
دلای مضطرب و کوچیکشون / که تو سینه داره پرپر میزنه
مثه گنجیشکی که افتاده به سنگ / میون سرخی خون، جون میکنه
من و تو مسوولیم، من و تو مسوولیم
اما این غنچه گلامون چی میشن /  اونا کشه فردا رو باید بسازن
اونا که با چشم گریون میبینن / امروز و فردا رو دارن می بازن
دلای مضطرب و کوچیکشون / که تو سینه داره پرپر میزنه
مثه گنجیشکی که افتاده به سنگ / میون سرخی خون، جون میکنه
من و تو مسوولیم، من و تو مسوولیم

ستار – ترانه طلاق – آلبوم قدم رنجه