یه روزی می خوندن:
”عقرب زلف کجت با قمر قرینه، تا قمر در عقربه کار ما چنینه….”
امروز می خونن:
”منِ موش مرده عزیزم، حقه باز روزگارم…”
به کجا چنین شتابان؟
به قهقرای پوچی!
پرپوچ هم اندازه داره!!
Posted on جمعه 27 جولای 2007
in تصنیف ها
دست نوشتههای کودک فهیم
این همه شهد و شکر کز نی کلکم ریزد…./…. اجر صبری ست کزان شاخه نباتم دادند
وبلاگ جدید مبارک . به نظرم بقیه رو تعطیل و فقط در اینجا تمرکز کن . چون هم خودت سردرگم میشی و هم بقیه کم کم ، کم می شوند!
[پاسخ]
وبلاگ نو مبارک….دمب شما سه چارک.
این هم ابتذال و پوچ گرایی در کامنتینگ….
[پاسخ]
میگم چرا اون وبلاگت کم رنگ شده نگو اسباب کشی کردی . خوب خانمی من غریبه بودم که این قدر دیر خبر دار شدم ؟!
باورت نمیشه چه قدر احساس میکنم میخوام گریه کنم ( کلا امروز حالم خوب نیست )
و باز هم به خاطر حساس بودنم از تو توقع بیشتری داشتم ( سعی میکنم خودم رو درست کنم ولی فعلا من اینم )
با این حال ممنون که تو ویویو گفتی و من فهمیدم !!
[پاسخ]
سلام منیره جان
ممنون از نظرت
قرار نبود حالاحالاها اعلام کنم تا کامل تر بشه ولی دیگه دلم طاقت نیوورد! این چند روز هم در حال تست و اسباب کشی بودم.
بازم ممنون که بهم سرزدی.
[پاسخ]
آقای راستی یه چیزی میگفتن !! در مورد تاریخچه ضرب المثل “وقت گل نی” …
مثل اینکه اولین بار ۵۰ سال پیش یه خواننده ای توی ترانه اش از این جمله استفاده کرده و بعد بین مردم باب شده :
” دوستت دارم رو کی میگی وقت گل نی میگی”
[پاسخ]